Güneşe ait uydu verilerinin analizi, yıldız aktivitesindeki düşüş sonucu Dünya sıcaklığının da aynı oranda azalacağı görüşünün doğru olmadığını gösteriyor.
Londra İmparatorluk Akademisi’nden fizikçi Joanna Haigh rehberliğindeki ekip, 2004 ve 2007 yılları arasında, Güneş ışınlarının NASA uydusundan gelen günlük tayf ölçümlerini incelediler. Nature dergisinde yayınlanan çalışma, içinde bulunduğumuz Güneş aktivite döngüsünün düşüşe geçtiği aralığı da içine alıyor. 2001 yılında tepe noktasına ulaşan aktivite döngüsünün en düşük seviyeye indiği 2009’da, Güneş üzerindeki yoğun, manyetik aktivitelerin belirtisi olan lekeler uzun bir dönem boyunca görülememişti.
Ekip, gelen verileri Güneş üzerindeki lekelerin miktarına ve yerlerine dayanan bir bilgisayar modeli tarafından üretilen tahmini dalgaboyu verileriyle karşılaştırmış. Sonuçlar oldukça ilginç. Buna göre modele dayalı sonuçlarla uydudan gelen veriye dayalı olanlar tutarlı değil. Beklenenin tersine Güneş aktivitesindeki azalmayla doğru orantılı olarak Dünya’ya ulaşan görülebilir ışık miktarı artıyor.
Ölçümler, atmosferin en alt tabakası olan troposfere ulaşan net Güneş enerjisi miktarının, aktivitenin görece daha yoğun olduğu 2007 yılında, 2004 yılına oranla daha düşük olduğunu gösteriyor.
Bulguların ileriye dönük kesin sonuçlarıysa henüz açık değil. Haigh, ölçüm verilerinin toplandığı ve içinde bulunduğumuz Güneş enerji döngüsünün, şu an bilemediğimiz nedenlerden dolayı, önceki döngülerden farklılık göstermesinin muhtemel olduğunu belirtiyor ve ekliyor, “Bununla birlikte Güneş ışınlarının atmosfer sıcaklığı ile ozon tabakası üzerine olan etkileri hakkında bugüne kadar kurguladığımız öngörülerimiz de tamamen yanlış olabilir.”
İlerleyen zamanlarda farklı uyduların kullanılmasıyla elde edilecek yeni veriler sayesinde konuya daha fazla açıklık getirmek mümkün olabilecek. Bunun için de en azından 11 yıllık yeni bir enerji döngüsü boyunca yapılacak ölçümlere ihtiyaç duyuluyor.
